De Sint Bernard
St. bernardshonden waren het eerst te vinden op de
Hospiz, de heilige Bernard klooster.
De monniken trokken erop uit om gestrandde personen
te zoeken en naar het klooster te brengen. Men denkt
dat de st. bernardshonden aan de kloosterlingen
werden geschonken ter bescherming. Later bleek dat de
honden over een natuurlijke aanleg beschikten. Zo
voelden zij blijkbaar lawinegevaar en sneeuwstormen
aankomen. De monniken merkte dit doordat de honden
onrustig werden en gaven aan naar buiten te willen.
De honden konden personen op grote afstand ruiken en
zoeken.
Een van de beroemdste hond is "Barry".
De kortharige st. bernardshonden waren er als eerste.
Later is de langharige st. bernard ontstaan door een
kortharige st. bernard te kruisen met een
new foundlander.
Langharige st. bernards werden niet gebruikt om
personen die onder de sneeuw lagen te redden. Dit
komt omdat er sneeuw, die door de kou ijs werd, aan de
lange haren bleven hangen. Langharige st. bernards
bleven in het dal.